وبلاگ قبلیِ قبلیتو* بخونی و برسی به این پست که میگه:
من بریدام
به وقتش شادم
به وقتش بازم شادم ^_^
تصمیم گرفتم عین قبلنا بنویسم! چیه این بزرگ شدن و مرموز شدن و اخمالو شدن! اه!
چقدر برای خودمم جذابه اونهمه شوری که ترم اولم تو وجودم وول میخورد! عاشق شدن احمقانه ترین کاری بود که خودم با دستای خودم به سر بریدای پر جنب و جوشِ سه سال پیش آوردم :/ کلیک کلیک
+فقط اونجا که گفتم بریدا معصومی نژاد! رررررررم!!!! :))))))))
+چقدر دلم تنگ شده بود :)
+* با تشکر از فلور! :)
+کلیک :)))))))
+کلیک واهااااااهااااااایییی این دیگه نوبره :)))))
+کلیک چی با خودم فکر میکردم آخه؟ :)))
+کلیک وبلاگ نویس بودن همینش خوبه! خاطراتی که یادت رفتن رو یادت میندازه :)) مثل اولین باری که ... :)
:))))
اگه بزرگ شدن فرایند فسرده شدن و ترک اوج اهداف و بلند نظری ها و طبع پروازکننده ی نوجوانیه،
میخوام نباشه! :)
+ منم تو 17 گیر کرده ام. فکر کنم یه پستم راجعبش نوشته بودم... :)