132

سلامی از غرب کشور به تویی که نمیدونم شمالی یا جنوب! جلبک عزیزم! 

هنوز هم هرازگاهی وبلاگیها سراغت رو از همدیگه میگیرن، تولدتو یادشونه و فراموش نشدی! آخه بعضی ها فراموش نشدنی هستن :) همگی دلمون برای تو تنگ شده! از منی که مدیون محبتای خواهرانتم تا خیلی از خاموشای وبلاگت که هرازگاهی به اینجا هم سری میزنن تا سراغتو بگیرن! میدونم وبلاگ نوشتن و وبلاگ خوندن اونقدری توی وجودت ریشه داره که هنوزم میخونیمون هنوزم نگرانمون میشی هنوزم یه جایی همین حوالی مینویسی اما ترجیح میدی ناشناس باشی!! داباجم مامان هم سراغتو میگیره :) حالتو میپرسه و اصلا تو کتش نمیره که فضای مجازی تا همون اندازه که آدمارو به هم نزدیک میکنه میتونه دور هم بکنه!! دلم تنگ شده برای وقتایی که بهم تشر میزدی " عین بچه های خنگ و گیج دوساله نباش" :))))) یا وقتایی که میگفتی "اجییییی عه دیوونه" :))) خوبیتو میخوام همیشه داباجم انشاالله هرجاییکه هستی دلت آروم و لبت خندون باشه :*

اون وسط مسطای مشغله هات اگه دلت خواست مارو هم از نگرانی دربیار :)

دوستدار تو

بریدا.