آدم هیچوقت از عشق متنفر نمیشه! خسته میشه دلشکسته میشه اما متنفر نمیشه! همیشه میخوادش همیشه یه تیکه از وجودش به سمتی که عشق هست پرواز میکنه! منظورم از عشق فرد خاصی نیست منظورم خودِ عشقه! احساسش کلمه اش تجربه اش! مثلا من خسته ام ازش اما دوسش دارم! دوس دارم فیلم عاشقانه ببینم! لذت میبرم از دیدن دو نفر که عاشقانه همو دوس دارن! با لبخند به دستای قفل شده ی دو عاشق نگاه میکنم و ... اما دیگه نمیخوام خودم درگیرش بشم فقط میخوام از دور نظاره گرش باشم! لذت ببرم از دیدنش و لبخند بزنم از ته دل!
+ببینین من مُلدم براشون ^_^
یه جایی به بعد میگی نه منم باید دوباره عاشق بشم و این شانس رو از خودم نگیرم