احساس کسیو دارم که موقع نوزادیش تو یه سبد گذاشتنش در خونه ی غریبه ها! عمیقا بی چاره! نمیدونه از والدین بیولوژیکیش عصبانی باشه یا ... یا چی؟ خجالت میکشه بگه دوسشون داره و ازشون ممنونه بابت چیزاییکه الان داره به واسطه ی رها کردنش! مگه میشه بگه مرسی که رهام کردین؟!!
سلام خوش آمدید
طبقه بندی موضوعی
-
#پنبه
(۱۵) -
که شادی آنِ من باشد :)
(۱۷) -
نادیده دوست
(۵) -
جای خالیه سیگار
(۳۲) -
ته مونده ی صدفها
(۷) -
ملیـچک اسپارو :/
(۱۷) -
اسی
(۳) -
نقاشی
(۱) -
الو خدا؟!
(۱) -
خُنیا
(۱) -
ها کردن به شیشه های مات
(۲) -
دیالوگ
(۱) -
در نوردیدن مرزهای خیال
(۲) -
هایده کاک اویان
(۱) -
سقوطی دوباره از پس شروعی دوباره
(۴) -
قلب بنفش
(۱) -
#انار
(۴) -
تخس که میشم
(۲) -
اُختاپوس
(۲)
پیوندها